Οι διακοπές μάς είναι απαραίτητες. Ο διαβήτης όχι μόνο δεν αποτελεί εμπόδιο αλλά συχνά μπορεί να ρυθμιστεί καλύτερα στη διάρκειά τους. Ο ενημερωμένος ασθενής μπορεί θαυμάσια να ανταπεξέλθει και να απολαύσει τις ημέρες αυτές όπως όλοι.
1. Εκείνοι που ρυθμίζουν το σάκχαρο μόνο με δίαιτα ή μικρή δόση αντιδιαβητικών δισκίων δεν χρειάζονται σημαντικές διαφοροποιήσεις. Οι υγιεινές επιλογές στη διατροφή πρέπει να συνεχιστούν ενώ οι διακοπές είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για περισσότερη κίνηση και σωματική δραστηριότητα (χωρίς υπερβολές) που θα οδηγήσει ενδεχομένως και σε καλύτερη ρύθμιση.
2. Όσοι κάνουν ινσουλίνη ή δισκία που δυνητικά προκαλούν υπογλυκαιμία (όπως οι σουλφονυλουρίες – Daonil, Diamicron, Solosa) πρέπει να προσέξουν περισσότερο. Εάν το πρόγραμμα διατροφής τους, σωματικής δραστηριότητας και ύπνου πρόκειται να αλλάξει σημαντικά, καλό είναι να συζητούν εκ των προτέρων με το γιατρό τους για τυχόν αλλαγές στη θεραπεία (μεταβολή της δόσης ή της ώρας λήψης των φαρμάκων).
3. Στα μεγάλα ταξίδια πρέπει να λαμβάνεται επιπλέον μέριμνα για την ινσουλίνη. Σε ορισμένα (όχι ελληνικά) αεροδρόμια ζητείται συνταγή γιατρού για να επιτραπεί η μεταφορά της μέσα στο αεροπλάνο (καθώς αυτή κατά κανόνα βρίσκεται σε υγρή μορφή).
4. Καλό είναι να λαμβάνεται τουλάχιστον διπλάσια ποσότητα φαρμάκων απ’ όση συνήθως απαιτείται κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, δεδομένου ότι μπορεί να προκύψουν σημαντικές καθυστερήσεις.
5. Για την αντιμετώπιση τυχόν υπογλυκαιμίας πρέπει υπάρχουν διαθέσιμοι απλοί υδατάνθρακες (συνιστώνται οι καραμέλες γλυκόζης ή χυμός με ζάχαρη), οι οποίοι να βρίσκονται σε άμεση πρόσβαση και σε ικανή ποσότητα για την περίπτωση καθυστερήσεων.
6. H ινσουλίνη στη συνήθη θερμοκρασία δωματίου (περίπου 25ο C) μπορεί να διατηρηθεί με ασφάλεια για έναν μήνα. Επειδή σ’ ένα ταξίδι η θερμοκρασία μπορεί να ανέβει περισσότερο, καλό είναι να μεταφέρετε την ινσουλίνη σε ειδικό θερμομονωτικό σακουλάκι με παγοκύστη. Σε αεροπορικά ταξίδια συνιστάται η αποφυγή της τοποθέτησης της ινσουλίνης στο χώρο αποσκευών του αεροπλάνου, καθώς εκεί η θερμοκρασία εκεί μπορεί να πέσει πολύ χαμηλά. Επίσης πρέπει να αποφεύγεται η έκθεση της ινσουλίνης στον ήλιο.
7. Όταν κάνει αρκετή ζέστη, συχνά απαιτείται μείωση στη δόση της ινσουλίνης. Όταν υπάρχει αυξημένη εφίδρωση, πρέπει να καταναλώνονται πολλά υγρά (κυρίως νερό και όχι σακχαρούχοι χυμοί – εκτός αν υπάρχει φόβος υπογλυκαιμίας) και να προστατεύεται το δέρμα από τον ήλιο.
8. Συχνά, στις τουριστικές περιηγήσεις, το περπάτημα είναι πολύ περισσότερο από το σύνηθες. Πρέπει να καταναλώνονται πολλά υγρά και να λαμβάνεται υπ’ όψιν η πιθανότητα υπογλυκαιμίας. Τα μη εξασκημένα άτομα, καλό είναι να αποφεύγουν την έντονη σωματική άσκηση (πχ. ορειβασία, κωπηλασία, πολύωρη κολύμβηση) διότι μπορεί να προκύψουν σοβαρές επιπλοκές.
9. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνεται καθημερινά έλεγχος των ποδιών, καθώς στη διάρκεια ενός ταξιδιού τα προβλήματα που οφείλονται σε τραυματισμό από τα παπούτσια είναι συχνότερα. Καλό είναι να μη δοκιμάζονται καινούργια παπούτσια σ’ ένα ταξίδι.
10. Στα μεγάλα αεροπορικά ταξίδια όπου προκύπτει μεγάλη διαφορά ώρας, η δόση της ινσουλίνης χρειάζεται συχνά προσαρμογή. Καλό είναι να συζητείται το θέμα εκ των προτέρων με το γιατρό.
