Αντλίες ινσουλίνης
Η αντλία ινσουλίνης (ή όπως είναι το πλήρες της όνομα: αντλία συνεχούς χορήγησης ινσουλίνης υποδορίως) είναι ο πιο εξελιγμένος τρόπος χορήγησης της ινσουλίνης σήμερα. Χρησιμοποιείται κυρίως στη θεραπεία του διαβήτη τύπου1, όπου η ρύθμιση είναι του σακχάρου είναι δυσκολότερη.
Η αντλία, όπως λέει και το όνομά της, είναι μια συσκευή υψηλής τεχνολογίας που μπορεί να χορηγεί την ινσουλίνη στον υποδόριο ιστό (κάτω δηλαδή από το δέρμα), με μεγάλη ακρίβεια. Για τον σκοπό αυτόν συνδέεται με έναν πολύ λεπτό καθετήρα που εισάγεται με ανώδυνο τρόπο στο δέρμα και αλλάζει κάθε τρεις μέρες.
Υπάρχουν δύο ειδών αντλίες, εκείνες που συνδέονται με τον καθετήρα που αναφέρθηκε παραπάνω με ένα πολύ λεπτό σωληνάκι (συμβατικές αντλίες) και εκείνες που τοποθετούνται απ’ ευθείας στο δέρμα (δεν μεσολαβεί δηλαδή σωληνάκι) και ονομάζονται αντλίες επαφής (patch pumps).
Οι αντλίες επίσης, χωρίζονται σε εκείνες που διαθέτουν αυτοματισμούς, μπορούν δηλαδή σε κάποιον βαθμό να ρυθμίσουν μόνες τους τη ροή της ινσουλίνης (αντλίες κλειστού κυκλώματος) και σε εκείνες που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα και η ροή ρυθμίζεται με βάση τις ρυθμίσεις που τοποθετούνται στην αντλία από την ιατρική ομάδα που παρακολουθεί το άτομο με διαβήτη.
Οι αντλίες κλειστού κυκλώματος είναι σε θέση να ρυθμίζουν αυτομάτως τη ροή της ινσουλίνης λαμβάνοντας συνεχώς πληροφορίες σχετικά με την τιμή του σακχάρου από έναν αισθητήρα συνεχούς καταγραφής, ο οποίος βρίσκεται επίσης τοποθετημένος σε άλλο σημείο του σώματος και επικοινωνεί με την αντλία μέσω bluetooth. Οι αντλίες κλειστού κυκλώματος τελευταίας γενεάς (υβριδικές αντλίες) έχουν δείξει σε πολλές κλινικές μελέτες ότι επιτυγχάνουν καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη σε σχέση με όλους τους άλλους τρόπους θεραπείας.