Η ινσουλίνη είναι ορμόνη που παράγεται στο πάγκρεας από κύτταρα που είναι εντεταλμένα γι αυτόν τον σκοπό και ονομάζονται β-κύτταρα. Αποτελεί επιτελικό ρυθμιστή του μεταβολισμού στον οργανισμό.
Η ινσουλίνη ανακαλύφθηκε το 1922 στο Toronto από ομάδα ερευνητών που έλαβαν έναν χρόνο αργότερα βραβείο Nobel για το επίτευγμά τους αυτό.
Χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη. Είναι μάλιστα η αποκλειστική θεραπεία για τον διαβήτη τύπου 1, ενώ χορηγείται κατά περίπτωση στον διαβήτη τύπου 2 και τις άλλες μορφές σακχαρώδους διαβήτη.
Η ινσουλίνη χορηγείται σε ενέσιμη μορφή χρησιμοποιώντας ειδικές σύριγγες ή πένες ή αντλίες ινσουλίνης. Η ένεση γίνεται πολύ απλά και είναι πρακτικά ανώδυνη, ωστόσο χρειάζεται να προηγηθεί εκπαίδευση, ώστε να αποφεύγονται λάθη που μπορεί να οδηγήσουν σε αστοχία της θεραπείας.
Υπάρχουν πολλών ειδών ινσουλίνες, ανάλογα με την ταχύτητα και τη διάρκεια δράσης τους. Κάθε άτομο που πρέπει να πάρει ινσουλίνη έχει τις δικές του ανάγκες και ο τρόπος, ο χρόνος και το είδος ή τα είδη ινσουλίνης που θα λάβει εξατομικεύονται αυστηρά.
Η βασική παρενέργεια της θεραπείας με ινσουλίνη είναι η υπογλυκαιμία. Η σωστή εκπαίδευση και η κατάλληλη εξατομίκευση της θεραπείας είναι παράγοντες που μπορεί να μειώσουν στο ελάχιστο αυτήν την ανεπιθύμητη ενέργεια του φαρμάκου